چرا به قطار درحرکت سنگ مي زنند؟

شهيد استاد مطهري در کتاب حق و باطل جملاتي به اين مضمون نوشته است: " از کودکي هميشه اين سوال برايم مطرح بود که : چرا قطار تا وقتي ايستاده است کسي به او سنگ نمي زند ... اما وقتي قطار به راه افتاد سنگباران مي شود ...

اين معما برايم بود تا وقتي که بزرگ شدم و وارد اجتماع شدم، ديدم اين قانون کلي زندگي ما ايرانيان است که هر کسي و هر چيزي تا وقتي که ساکن است مورد احترام است ... تا ساکت است مورد تعظيم و تبجيل است ... اما همين که به راه افتاد و يک قدم برداشت نه تنها کسي کمکش نمي کند ، بلکه سنگ است که به طرف او پرتاب مي شود و اين نشانه ی يک جامعه مرده است.

ولي يک جامعه زنده فقط براي کساني احترام قائل است که :

متکلم هستند، نه ساکت. متحرکند، نه ساکن. باخبرترند، نه بي خبرتر.

انتخاب شما، کدام است؟