از همان روزی که اولین واژه بر تختهی دل کودکی نقش بست،
بذرِ توسعه در خاکِ آینده کاشته شد.
آنجا که معلم، با گچِ سپید، تاریکیِ جهل را روشن کرد،
و دانشآموز، با لبخندِ امید، به روز آینده سلام گفت.
توسعه، نه از برجهای بلند آغاز میشود،
نه از کارخانهها و جادهها...
بلکه از کلاس کوچکی،
که در آن، اندیشه پر میگیرد و رؤیا جان میگیرد.
هر کتابی که گشوده میشود،
چراغیست در مسیرِ پیشرفتِ یک ملت.
و هر کودکی که میآموزد،
روز بعدیی روشنتر را برای همه مینویسد.
بله...
توسعه، از آموزش و پرورش آغاز میشود؛
از دستانِ مهربانِ معلمان،
از چشمانِ درخشانِ دانشآموزان،
و از ایمانِ ما به قدرتِ دانستن.
بیایید
درختِ توسعه را با آبِ دانش سیراب کنیم،
که ملتی که بیاموزد،
هرگز از پای نخواهد نشست..
"وحید نورافکن "
برچسب:
نویسنده: کیان زارعی